Om 09:45 uur hadden 57 jongeren de Kiem weten te vinden. Bij team A was deze keer Wil aangesloten omdat wij maar met 4 mensen zijn. Er waren twee gasten, Joris van Dijk en z'n vriendin Esther vd Kaaij. Zij kwamen een keertje kijken.

Erik opende de dienst en liet Boy de paaskaars aansteken. Direct daarna vertelde hij over de laatste zondag van het kerkelijk jaar waarin wij onze overledenen herdenken. Erik gaf daarna iedereen de gelegenheid om een kaarsje aan te steken voor iemand in het bijzonder. Er waren best veel jongeren die van deze gelegenheid gebruik maakten en er was een mooie rustige sfeer. We hebben de hele dienst naar de kaarsjes kunnen kijken. Erik ging vervolgens voor in gebed.

De stoelen stonden in twee rijen opgesteld en bij toeval (of niet) zaten de meisjes aan de ene zijde van het gangpad en de jongens aan de andere. Wij zongen Stel mijn vertrouwen in canon. Wil was de “coach”van de jongens en Erik van de meisjes. Het ging eigenlijk wel goed.

Marjan las voor uit Mattheus 20; De arbeiders in de wijngaard. Wim deed de vertelling. Hij begon zijn betoog met de vraag wie er in de tuin werkte. Dat waren er aardig wat. Hij vervolgde met te zeggen dat dit verhaal over hen ging. Het heette  “De westlandse tomatentuinder”. De werknemers waren de leden van de jeugdkerk. Wim vertelde het zelfde verhaal als dat Marjan had voorgelezen alleen neergezet in de huidige tijd. Aan het einde vroeg hij wat ze er van vonden dat degene die maar 1 uurtje hadden gewerkt in de tomatentuin evenveel geld kregen als degenen die om 6 uur ’s morgens waren begonnen. Uiteraard vond men dit niet eerlijk. Toen legde Wim uit dat de tomatentuin het Koninkrijk van God was en dat de tuinder God was, dat het loon Gods liefde voor ons was. Wim sloot zijn verhaal af met een mooie tekst die sloeg op het verhaal. Omdat het verhaal de interesse van de meeste jongeren wel had, het was hun wereld, werd er geboeid geluisterd.

Na de pauze kondigde Wil zijn jaarlijkse '1 tegen 100 quiz' aan. Er waren vragen uit de bijbel en vragen over het Westland. Er kwamen er paar kinderen aan de beurt om de beurt om de zaal weg te spelen. Er werd goed meegedaan. Uiteindelijk was Judi de winnaar en zij kreeg de eeuwige roem.  

Marjan las nog een dankbrief voor die we hadden gekregen nav de verzonden kaarten naar de (jeugd)-gevangenis. We zongen nog een lied mee met de cd: 'Love shine a light'. Truus deed het dankgebed en bij de uitgang was nog de collecte. Iedereen ging daarna weer huiswaarts.

Het was een fijne geslaagde jeugdkerk. De volgende keer is zondag 7 december.