Wie, wat en hoe is een nieuwe rubriek, waarin we je laten kennis maken met de jeugdwerkers uit onze gemeente. Want een kerkgebouw is één ding, maar het gaat uiteindelijk om de mensen die daar wat doen. De eerste paar keer interviewen we de teamleden van Vangrail. Vangrail bestaat nog niet zo lang, maar is al niet meer weg te denken uit 's-Gravenzande. Deze maand hebben we wat vragen gesteld aan Thil vd Berg en die heeft ons veel te vertellen ...
Wie wat en hoe, over de mensen van het “Vangrailteam”. Vanaf nu staat in deze nieuwsbrief geregeld een interview met iemand van het Vangrailteam. Na Arja is deze maand Thil vd Berg aan de beurt om iets over zichzelf te vertellen, met acht eerlijke antwoorden op onze vragen. 
Wie ben je? Hallo, ik ben Thil v.d. Berg, 38 jaar jong en al weer ruim 17 jaar getrouwd met Jan. We hebben eerst aan de Naaldwijkseweg gewoond waar we een leliebedrijf hadden en zijn in 1994 in de Populierenstraat gaan wonen. Samen hebben we 2 jongens mogen krijgen, Pieter en Ronald (zie foto). Verder heb ik gelukkig nog beide ouders, 2 broers en familie van Jan natuurlijk. Welke school heb je gedaan en wat doe je nu? De ds v. Geestschool was mijn basisschool. Graag had ik hierna naar de tuinbouwschool gegaan maar ja in die tijd zaten daar nog weinig meisjes op dus werd het de MAVO kreeklaan. Het leren in een bankje vond ik niet alles maar de opleiding erna was echt super leuk: de MDGO-AW (nu SPW) in den Haag. Wat een andere wereld als je alleen ‘s-Gravenzande gewend bent, maar met een vriendin en in bezit van een brommertje waren dat 3 leuke jaren. Hier koos ik om met verstandelijk gehandicapte mensen te werken. Ik had toen al verkering met Jan, een tuinder, dus na mijn opleiding ging ik mede hierdoor niet verder leren. Allerlei baantjes gehad bij Zonnehof, Tempelhof enz. om ervaring op te doen en omdat werk overdag in die richting niet voor het oprapen lag. Hierna bij Craeyenburch in Nootdorp gewerkt op een groep met oudere verstandelijk gehandicapte mensen. Heerlijk om te doen. Na een jaar daar gewerkt te hebben ging ik trouwen en zoals het toen een beetje gebruikelijk was ging ik meewerken in de tuin. Nadat we gestopt zijn in 1994 heb ik nog wat baantjes in de tuinbouw gehad en begonnen bij een schoonmaakbedrijf met twee panden om schoon te houden. Hier werk ik nu nog steeds maar dan als kwaliteitscontroleur. Dit bestond uit inwerken en aansturen van personeel, bezoeken van de klanten, kantoorwerk enz. Om wat meer rust te creëren werk ik sinds september 2 dagen per week en bezoek nu alleen nog de klanten en zie erop toe dat de kwaliteit in orde blijft. Wat zijn je hobby’s? Eigenlijk is jeugdwerk altijd mijn hobby geweest en nog steeds. Het blijft leuk om met kinderen/tieners en jongeren om te gaan en dingen te organiseren en/of iets voor ze te kunnen betekenen. Daarnaast zwem, computer en kijk ik graag een film en lees ik boeken om bij te blijven over bepaalde onderwerpen en als toerusting voor mezelf. Ben je al eerder werkzaam geweest binnen het jeugdwerk? Ik kan me niet anders heugen dan dat ik hiermee verbonden ben op de één of andere manier. Zoals vele tieners begonnen met oppassen in de kerk. Club gaan draaien en hierna in het bestuur van CJV Pontex. Kindernevendienst in de Heenweg, Prinsen en Prinsessenclub en na een jaar pastoraal medewerker jeugd, twee jaar jeugdouderling met de mogelijkheid om het jeugdpastoraat op te kunnen zetten. Geweldig om nu met een fijn team als jeugdpastoraat “Vangrail” actief te kunnen zijn. Welke wijk ben je verbonden? Doordat wij eerst aan de Naaldwijkseweg woonde en Jan in de Heenweg kerkte zijn we hier aan verbonden gebleven ook al horen we nu bij de Brug. We gaan echter naar bijzondere diensten, jeugddiensten, Fel3 en Promiseland in Monster waardoor we niet altijd in de Heenweg aanwezig zijn. Een gemeente vind ik zeker belangrijk maar voel me in elke kerk wel thuis. Graag zou ik willen dat het SOW proces gisteren al rond was zodat we weer verder kunnen met gemeenteopbouw en we met meer gezinnen en jeugd bij elkaar mogen komen. Hoe ben je bij “Vangrail” terecht gekomen? Jeugdpastoraat kwam op mijn pad en in mijn hart door workshops hierover bij de EA-dagen. Dit kon verder opgezet worden na groen licht en vertrouwen van de jeugdraad. Contact gezocht met Monique van Deventer, zij had al twee cursussen gevolgd bij st. Chris. Zij wist weer mensen die hier ook graag wel iets in wilde betekenen. Heel bijzonder (geleid door Hem) hoe we als team bij elkaar gekomen zijn. Ik ben erg blij dat we het vertrouwen van de kerk mochten krijgen. Het is gewoon fijn om, soms gewoon door aanwezig te zijn, te luisteren of bemoedigen iets te kunnen betekenen voor degene die dit nodig hebben. Aandacht voelt voor iedereen goed en helaas hebben kinderen tegenwoordig een “vollere rugzak” als we zouden willen. Heb je een cursus gedaan hiervoor en wat heb je daar geleerd? Ten eerste heb ik de afgelopen jaren de Alpha, Doelgericht leven en Herman Boon cursus gevolgd wat heel belangrijk is geweest als toerusting voor mezelf: relatie met God, vertrouwen, geduld, nederigheid (niet eigen ik). Ook bij mij en in mijn gezin loopt het niet altijd even vlekkeloos maar juist in moeilijke momenten sterkt Hij me en kan ik van hieruit juist meeleven met anderen. Toerusting, dus praten en leren over de bijbel, bidden met elkaar is een belangrijk onderdeel binnen ons team omdat God de basis is waarmee je iets voor de ander kan betekenen. Bij “Vangrail” willen we graag dat iedereen de cursus kinder en tienerpastoraat bij st. Chris volgt. Samen met Margret en Arjan de Z. heb ik deze anderhalf jaar geleden gevolgd. Daar hebben we vooral veel geleerd over mogelijke problematieken van de jeugd informatie hierover en herkennen hiervan. Tevens hebben we samen met jongeren van Fel3 de cursus “de schakel” van het PDC gevolgd. Hier leerde we over gesprek en luistertechnieken, wat toch moeilijker is dan je denkt. Ik heb ook een aantal avonden gevolgd betreffende bevrijdingspastoraat en met een groep lezen en bespreken we nu de boeken: Overwinning over de duisternis, Grenzen en De bevrijder. Zeker aanraders om te lezen! Wat is jou doel binnen “Vangrail”? - Een stukje van Jezus te laten zien door een stukje met kinderen op te lopen, aandacht te schenken, voor en/of met ze te bidden, te bemoedigen. - Door “Vangrail” een schakel te zijn in gemeenteopbouw. Wat is nu fijner om kinderen te vertellen en leren over Jezus en wat hij voor ons kan betekenen. Leven met Jezus kan je zoveel kracht en troost geven, je weet je doel van het leven en wie je mag zijn. En als je dit dan binnen een levendige gemeente kan beleven, zowel jong als oud, met welke kerkelijke achtergrond dan ook en met eigen talenten dan zou mij dit erg gelukkig maken. Wat betekent God in jou leven? God is heel belangrijk voor mij, een zekerheid, hoop, liefde en eeuwig leven. Altijd heeft God een rol gespeeld in mijn leven maar na de Alpha heb ik pas begrepen dat God een relatie wil en dat ik daarin een keus moet maken. Ik moet wel die deur opendoen anders kan Hij niet binnenkomen. Ik heb echter veel valkuilen waardoor mijn relatie met Hem veel beter zou kunnen zijn dan ik zou willen. Elke dag tijd maken voor Hem en helemaal vertrouwen op Hem en dus zelf de controle loslaten blijf ik soms moeilijk vinden. Maar ik mag weten dat Hij altijd bij mij is, voor me zorgt, ik mag zijn wie ik ben met al mijn beperkingen. Juist in deze tijd van Pasen mag ik nederig zijn omdat Jezus voor mijn zonden is gestorven maar ook vol zijn van blijdschap omdat Hij is opgestaan en zo voor jou en mij de weg hersteld heeft tot God en de duivel verslagen heeft. Hoe je soms ook weggetrokken wordt van Hem probeer te blijven kiezen om te bidden, te lezen naar de kerk te gaan. Hij is de weg, de waarheid en het leven! |